12. Elkeen het sy kierie op die grond gegooi, en die kieries het in slange verander. Maar Aäron se kierie het hulle kieries ingesluk.
13. Die farao het hardkoppig gebly en hy het nie na Moses en Aäron geluister nie. Dit was soos die Here gesê het.
14. Die Here het vir Moses gesê: “Die farao is baie hardkoppig. Hy wil nie die Israeliete laat gaan nie.
15. Die farao sal môre-oggend na die rivier gaan. Wag vir hom op die rivier se wal. Neem die kierie wat in ’n slang verander het, in jou hand
16. en sê vir die farao: ‘Die Here, die God van die Hebreërs, het my na jou toe gestuur om te sê jy moet sy volk laat gaan sodat hulle Hom in die woestyn kan dien. Maar jy het nog nie geluister nie.
17. Nou sê die Here Hy sal iets doen sodat jy kan weet Hy is die Here. Ek sal met hierdie kierie wat in my hand is, op die water in die Nyl-rivier slaan, en die water sal in bloed verander.
18. Die visse in die Nyl-rivier sal vrek, en die rivier sal stink. Die Egiptenaars sal nie die rivier se water kan drink nie.’ ”
19. Die Here het ook vir Moses gesê: “Sê vir Aäron: ‘Vat jou kierie en steek jou hand uit oor die Egiptenaars se water, oor al die plekke waar daar water is. Die water sal in bloed verander. Al die water in Egipte sal bloed wees, ook die water in die houtbakke en die water in die klipbakke.’ ”
20. Moses en Aäron het gedoen wat die Here gesê het. Aäron het sy kierie opgelig waar die farao en sy amptenare dit kon sien. Hy het op die water in die Nyl-rivier geslaan, en al die water in die rivier het in bloed verander.
21. Die visse in die Nyl-rivier het gevrek en die rivier het gestink. Die Egiptenaars kon nie die Nyl-rivier se water drink nie. Al die water in Egipte was bloed.