พันธสัญญาเดิม

พันธสัญญาใหม่

สุภาษิต 9:12-18 ฉบับมาตรฐาน (THSV11)

12. ถ้า​เจ้า​มี​ปัญญา เจ้า​ก็​มี​ปัญญา​เพื่อ​ตน‍เองถ้า​เจ้า​เยาะ‍เย้ย เจ้า​ก็​จะ​ทน​แต่​ลำ‌พัง

13. หญิง‍โง่​นั้น​ส่ง‍เสียง​เอ็ด‍อึงนาง​เบา​ปัญญา​และ​ไม่​รู้​อะไร​เลย

14. นาง​นั่ง​ที่​ประตู​บ้าน​ของ​นางบน​ที่‍นั่ง​ตาม​ที่‍สูง​ของ​เมือง

15. พลาง​ร้อง‍เรียก​ผู้​ที่​ผ่าน​ไปผู้​เดิน​ตรง​ไป​ตาม‍ทาง​ของ​เขา ว่า

16. “ใคร​เป็น​คน‍รู้‍น้อย ให้​เขา​หัน​เข้า‍มา​ที่‍นี่”นาง​พูด​กับ​ผู้​ที่​ไม่‍มี​สามัญ‍สำนึก ว่า

17. “น้ำ​ที่​ขโมย​มา​หวาน​ดีและ​อาหาร​ที่​รับ‍ประ‌ทาน​ใน​ที่​ลับ​ก็​อร่อย”

18. แต่​เขา​ไม่​ทราบ​ว่า​คน​ตาย​อยู่​ที่‍นั่นและ​แขก​ของ​นาง​ก็​อยู่​ใน​ห้วง‍ลึก​ของ​แดน​คน‍ตาย

อ่านบทที่สมบูรณ์ สุภาษิต 9