کتاب عهد عتیق

عهد جدید

مزامیر 73:17-28 Old Persian Version (OPV)

17. تابه قدسهای خدا داخل شدم. آنگاه در آخرت ایشان تامل کردم.

18. هر آینه ایشان را در جایهای لغزنده گذاردهای. ایشان را به خرابیها خواهی انداخت.

19. چگونه بغته به هلاکت رسیدهاند! تباه شده، از ترسهای هولناک نیست گردیدهاند.

20. مثل خواب کسی چون بیدار شد، ای خداوندهمچنین چون برخیزی، صورت ایشان را ناچیزخواهی شمرد.

21. لیکن دل من تلخ شده بود و در اندرون خود، دل ریش شده بودم.

22. و من وحشی بودم ومعرفت نداشتم و مثل بهایم نزد تو گردیدم.

23. ولی من دائم با تو هستم. تو دست راست مراتایید کردهای.

24. موافق رای خود مرا هدایت خواهی نمود و بعد از این مرا به جلال خواهی رسانید.

25. کیست برای من در آسمان؟ و غیر ازتو هیچچیز را در زمین نمی خواهم.

26. اگرچه جسد و دل من زائل گردد، لیکن صخره دلم وحصه من خداست تا ابدالاباد.

27. زیرا آنانی که ازتو دورند هلاک خواهند شد. و آنانی را که از توزنا میکنند، نابود خواهی ساخت.

28. و اما مرانیکوست که به خدا تقرب جویم. بر خداوندیهوه توکل کردهام تا همه کارهای تو را بیان کنم.

خوانده شده فصل کامل مزامیر 73