พันธสัญญาเดิม

พันธสัญญาใหม่

โยบ 30:8-15 ฉบับมาตรฐาน (THSV11)

8. เป็น​คน‍โง่‍เขลา เออ เป็น​พวก​ที่​ไม่‍มี​ผู้‍ใด​รู้‍จักเขา​ถูก​กวาด​ออก​ไป​จาก​แผ่น‍ดิน

9. “แต่​บัด‍นี้ ข้า​กลาย​เป็น​เพลง​ล้อ‍เลียน​ของ​เขาเออ ข้า​เป็น​ขี้‍ปาก​ของ​เขา

10. เขา​สะอิด‍สะ‌เอียน​ข้า และ​เหิน‍ห่าง​จาก​ข้าเขา​ไม่​รั้ง‍รอ​ที่​จะ​ถ่ม​น้ำ‍ลาย​ใส่​หน้า​ข้า

11. เพราะ​พระ‍องค์​ทรง​หย่อน​สาย‍ธนู​ของ​ข้า และ​ให้​ข้า​ตก‍ต่ำเขา​จึง​เหวี่ยง​ความ​ยั้ง‍คิด​ทิ้ง​เสีย​ต่อ‍หน้า​ข้า

12. ฝูง‍ชน​ลุก‍ขึ้น​ที่​ขวา​มือ​ของ​ข้าเขา​ผลัก​ข้า​ออก​ไปเขา​จู่‍โจม​ข้า​เพื่อ​จะ​ทำ‍ลาย​เสีย

13. เขา​พัง​ทาง‍เดิน​ของ​ข้าเขา​มี​ส่วน​ทำ‍ให้​ข้า​พบ​หายนะโดย​ไม่​ต้อง​มี​ผู้‍ใด​ช่วย​เขา​เลย

14. เขา​เข้า‍มา​ทาง​ช่อง‍โหว่เขา​กลิ้ง​เข้า‍มา​ท่าม‍กลาง​สิ่ง​ปรัก‍หัก‍พัง

15. ความ​สยด‌สยอง​ต่างๆ หัน​มา‍หา​ข้าเกียรติ​ของ​ข้า​ถูก​เขา​ไล่‍ตาม​อย่าง​ลม​ไล่‍หลัง​มาและ​ความ​เจริญ​ของ​ข้า​สูญ‍ไป​อย่าง​เมฆ

อ่านบทที่สมบูรณ์ โยบ 30