พันธสัญญาเดิม

พันธสัญญาใหม่

กัน‌ดาร‍วิถี 30:11-16 ฉบับ1971 (TH1971)

11. และ​สามี​ของ​นาง​ได้​ยิน​แล้ว แต่​ไม่​ว่า​อะไร​แก่​นาง และ​ไม่​คัด‍ค้าน​นาง คำ‍บน‍บาน​ของ​นาง​ทั้ง‍สิ้น​ย่อม​คง​อยู่ และ​คำ​สัญ‌ญา​วิรัต​ทุก​อย่าง​ซึ่ง​นาง​ผูก‍มัด​ตัว‍เอง​ย่อม​คง​อยู่

12. แต่​ถ้า​สามี​ของ​นาง​ได้​กระ‌ทำ​ให้​ไม่​คง​อยู่​หรือ​เป็น โมฆะ​ใน​วัน​ที่​เขา​ได้​ยิน​แล้ว สิ่ง‍ใด​ที่​ออก​จาก​ปาก​ของ​นาง​เกี่ยว​ด้วย​คำ​บน‍บาน หรือ​เกี่ยว​ด้วย​คำ​สัญ‌ญา​วิรัต​ของ​นาง​ย่อม​ไม่​คง​อยู่ สามี​ของ​นาง​ได้​กระ‌ทำ​ให้​เป็น​โมฆะ และ​พระ‍เจ้า​จะ​ทรง​อภัย​ให้​แก่​นาง

13. คำ​บน‍บาน​หรือ​คำ​สัตย์​สา‌บาน​ที่​จะ​บัง‍คับ​จิต‍ใจ​นาง​เอง สามี​ของ​นาง​ย่อม​ให้​คง​อยู่​หรือ​เป็น​โมฆะ​ได้

14. แต่​ถ้า​สามี​ของ​นาง​ไม่​กล่าว​สิ่ง‍ใด​แก่​นาง​วัน​แล้ว​วัน​เล่า เขา​ย่อม​กระ‌ทำ​ให้​คำ​บน‍บาน​และ​คำ​สัญ‌ญา วิรัต​ทั้ง‍สิ้น​ของ​นาง​ซึ่ง​จะ​ตก​แก่​นาง​ให้​คง​อยู่ เพราะ​เขา​ไม่​พูด​สิ่ง‍ใด​ใน​วัน​ที่​เขา​ได้​ยิน เขา​จึง​กระ‌ทำ​ให้​คง​อยู่

15. แต่​ถ้า​ภาย‍หลัง​ที่​เขา​ได้​ยิน แล้ว​มา​กระ‌ทำ​ให้​ไม่​คง​อยู่​หรือ​เป็น​โมฆะ เขา​ย่อม​ต้อง​รับ​ความ‍ผิด​ของ​นาง”

16. ข้อ‍ความ​เหล่า‍นี้​เป็น​กฎ‍เกณฑ์​ซึ่ง พระ‍เจ้า​ทรง​บัญ‌ชา​โม‌เสส​ไว้ เป็น​เรื่อง​ระหว่าง​ชาย​กับ​ภรรยา​ของ​เขา เรื่อง​ระหว่าง​บิดา​กับ​บุตรี ขณะ​เมื่อ​เธอ​ยัง​สาว​อยู่ ยัง​อยู่​ใน​เรือน​บิดา​ของเธอ

อ่านบทที่สมบูรณ์ กัน‌ดาร‍วิถี 30