Dhjata e Vjetër

Dhjata e Re

Jobi 31:30-40 Bibla Shqip (ALBB)

30. në qoftë se njerëzit e çadrës sime nuk kanë thënë: "Kush mund të gjejë një që nuk është ngopur me mishin e tij?".

31. (përveç kësaj asnjë i huaj nuk e kalonte natën jashtë, sepse i hapja portat e mia udhëtarit);

32. në rast se i kam mbuluar mëkatet e mia si Adami, duke e fshehur fajin tim në gji,

33. sepse kisha frikë nga turma e madhe dhe përbuzja e familjeve më tmerronte, kështu që rrija i heshtur pa dalë nga shtëpia.

34. Ah, sikur të kisha një që të më dëgjonte! Ja firma ime! I Plotfuqishmi të më përgjigjet! Kundërshtari im të shkruajë një dokument,

35. dhe unë do ta mbaja me siguri mbi shpatullat e mia, dhe do ta mbaja si një diademë

36. do t'i jepja llogari për të gjitha hapat e mia, duke iu paraqitur si një princ.

37. Në qoftë se toka ime bërtet kundër meje dhe brazdat e saj qajnë bashkë me të,

38. në rast se kam ngrënë frytin e saj pa paguar, në rast se u kam nxjerrë frymën e fundit zotërve të saj,

39. në vend të grurit u rritshin ferra dhe barëra të këqija në vend të elbit".

40. Këtu mbarojnë fjalët e Jobit.

Lexoni kapitullin e plotë Jobi 31