Nowy Testament

Rzymian 1:6-23 Słowo Życia (PSZ)

6. Wśród nich jesteście i wy, powołani przez Jezusa Chrystusa.

7. Wszystkim wam, mieszkającym w Rzymie, ukochanym przez Boga, powołanym i świętym, przekazuję życzenia łaski i pokoju od Boga Ojca i naszego Pana, Jezusa Chrystusa.

8. Już na wstępie pragnę podziękować Bogu przez Jezusa Chrystusa za was wszystkich, za to, że wasza wiara jest znana na całym świecie.

9. Bóg, któremu służę całym sercem, głosząc dobrą nowinę o Jego Synu, jest mi świadkiem, że nieustannie o was myślę!

10. Stale proszę Go o to, aby jeśli taka jest Jego wola, pozwolił mi w końcu was odwiedzić.

11. Gorąco pragnę was zobaczyć i podzielić się z wami duchowym darem dla waszego umocnienia,

12. abyśmy wzajemnie zachęcili się swoją wiarą: wy moją, a ja waszą.

13. Drodzy przyjaciele! Wiedzcie, że wiele razy zamierzałem już do was przybyć, aby i wśród was – podobnie jak wśród innych pogan – zebrać duchowy owoc, ale jak dotąd zawsze pojawiały się jakieś przeszkody.

14. Czuję się dłużnikiem Greków i nie – Greków, uczonych i niewykształconych.

15. Dlatego tak bardzo chciałbym przedstawić dobrą nowinę również wam, mieszkańcom Rzymu.

16. Nie wstydzę się jej. Jest ona bowiem mocą Boga niosącą zbawienie wszystkim, którzy uwierzą: zarówno Żydom, jak i poganom.

17. Poprzez dobrą nowinę Bóg ogłosił uniewinnienie grzeszników, które bierze początek z wiary i do wiary prowadzi. Pismo mówi bowiem: „Prawy człowiek będzie żył dzięki wierze”.

18. Bóg okazuje jednak również swój gniew z powodu wszelkiego grzechu i nieprawości ludzi, którzy poprzez swoje złe czyny zaciemniają prawdę.

19. Wiedzą oni, jak można poznać Boga, bo On sam im to pokazał.

20. Od czasów stworzenia bowiem niewidzialne cechy Boga – Jego odwieczną moc i boskość – można dostrzec w Jego dziełach. Nikt więc nie może się wykręcać, mówiąc, że Go nie poznał.

21. Zatem ludzie poznali Boga, ale nie chcieli oddawać Mu czci ani dziękować. Popadli w bezsensowne rozmyślania i pogrążyli swoje serca w ciemnościach.

22. Uważając się za mądrych, w rzeczywistości stali się głupcami.

23. Zamiast oddawać cześć wiecznemu Bogu, zaczęli otaczać kultem podobizny przemijającego człowieka oraz ptaków, czworonożnych zwierząt i płazów.

Czytaj pełny rozdział Rzymian 1