Rozdziały

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21
  22. 22
  23. 23
  24. 24
  25. 25
  26. 26
  27. 27
  28. 28
  29. 29
  30. 30
  31. 31
  32. 32
  33. 33
  34. 34
  35. 35
  36. 36
  37. 37
  38. 38
  39. 39
  40. 40
  41. 41
  42. 42
  43. 43
  44. 44
  45. 45
  46. 46
  47. 47
  48. 48
  49. 49
  50. 50
  51. 51
  52. 52
  53. 53
  54. 54
  55. 55
  56. 56
  57. 57
  58. 58
  59. 59
  60. 60
  61. 61
  62. 62
  63. 63
  64. 64
  65. 65
  66. 66
  67. 67
  68. 68
  69. 69
  70. 70
  71. 71
  72. 72
  73. 73
  74. 74
  75. 75
  76. 76
  77. 77
  78. 78
  79. 79
  80. 80
  81. 81
  82. 82
  83. 83
  84. 84
  85. 85
  86. 86
  87. 87
  88. 88
  89. 89
  90. 90
  91. 91
  92. 92
  93. 93
  94. 94
  95. 95
  96. 96
  97. 97
  98. 98
  99. 99
  100. 100
  101. 101
  102. 102
  103. 103
  104. 104
  105. 105
  106. 106
  107. 107
  108. 108
  109. 109
  110. 110
  111. 111
  112. 112
  113. 113
  114. 114
  115. 115
  116. 116
  117. 117
  118. 118
  119. 119
  120. 120
  121. 121
  122. 122
  123. 123
  124. 124
  125. 125
  126. 126
  127. 127
  128. 128
  129. 129
  130. 130
  131. 131
  132. 132
  133. 133
  134. 134
  135. 135
  136. 136
  137. 137
  138. 138
  139. 139
  140. 140
  141. 141
  142. 142
  143. 143
  144. 144
  145. 145
  146. 146
  147. 147
  148. 148
  149. 149
  150. 150

Stary Testament

Nowy Testament

Księga Psalmów 88 Nowa Biblia Gdańska (NBG)

1. Śpiew, pieśń Korachitów. Przewodnikowi chóru Macholidów, do śpiewania. Dumanie Hemana Ezrachidy.

2. WIEKUISTY, Boże mojego ocalenia, dniem i nocą wołam do Ciebie.

3. Niech do Ciebie dojdzie ma modlitwa; skłoń Twe ucho do mojej skargi.

4. Bo syta jest cierpień moja dusza, a me życie chyli się do grobu.

5. Jak mąż bezwładny, zaliczony jestem do zstępujących w mogiłę.

6. Pośród umarłych moje łoże; podobny jestem do poległych, co spoczęli w grobie; tych, których już nie wspominasz, gdyż oni zostali wyłączeni spod Twojej ręki.

7. W głęboką przepaść mnie strąciłeś, w ciemnice i otchłanie.

8. Na mnie się oparł Twój gniew i przytłaczasz mnie wszystkimi nawałnicami. Sela.

9. Oddaliłeś ode mnie mych znajomych, uczyniłeś mnie dla nich ohydą; jestem zamknięty, nie mogę wyjść.

10. Z nędzy zbolało moje oko; codziennie Cię wzywam, WIEKUISTY, i do Ciebie wyciągam moje ręce.

11. Czy uczynisz cud dla umarłych? Czy umarli powstają i czy będą Cię wysławiali? Sela.

12. Czy to w grobie będzie głoszona Twoja łaska, a Twoja niezawodność w nicości?

13. Czy w ciemnościach jest znany Twój cud, a Twoja sprawiedliwość w Krainie Zapomnienia?

14. Ja więc, wołam do Ciebie, WIEKUISTY, oraz z ranka uprzedza Cię ma modlitwa.

15. O WIEKUISTY, czemu porzucasz moją duszę i ukrywasz przede mną Twe oblicze?

16. Jestem nędzny i konający od wstrząsów; znosiłem Twoje grozy, upadam.

17. Przeszły po mnie Twe ognie i skruszyły mnie Twoje trwogi.

18. Ogarnęły mnie jak bezustanne fale i razem mnie otoczyły.

19. Oddaliłeś ode mnie przyjaciela, towarzysza, a dla mych znajomym jestem ciemnością.