کتاب عهد عتیق

عهد جدید

نحمیا 9:18-35 Today's Persian Version (TPV)

18. آنان بُتی به شکل گوساله ساختندو گفتند، این خدایی است که آنان را از مصر بیرون آورد!ای خداوند آنان تا چه اندازه به تو اهانت کردند!

19. امّا تو ایشان را در بیابان رها نکردی،چون رحمت تو عظیم است.تو ابر یا آتشی را که شب و روز،راهنمای ایشان بود پس نگرفتی.

20. تو روح نیک خود را برای آموزش ایشان دادی.در گرسنگی به ایشان مَنّا دادی و در تشنگی به ایشان آب دادی.

21. مدّت چهل سال در بیابان،تو همهٔ نیازهای آنان را برآورده کردی؛جامه‌های ایشان هرگز کهنه نشد،و پاهای ایشان هرگز ورم نکرد.

22. «تو اجازه دادی تا بر ملّتها و ممالک،و سرزمین‌هایی که در مرز ایشان بود چیره شوند.ایشان سرزمین حشبون را از سیحون پادشاه،و سرزمین باشان را از عوج پادشاه گرفتند.

23. تو به شمارهٔ ستارگان آسمان به ایشان فرزندان دادی،و اجازه دادی سرزمینی را که به نیاکان ایشان وعده داده بودی،تسخیر کنند و در آن زندگی نمایند.

24. آنان سرزمین کنعان را تصرّف کردند.تو بر مردمی که آنجا زندگی می‌کردند پیروز شدی.تو به قوم خود قدرت دادی،که مطابق میل خود با مردم و پادشاه کنعان رفتار کنند.

25. قوم تو شهرهای مستحکم،زمینهای حاصلخیز، خانه‌های پر از ثروت،آب انبارها،درختان زیتون، درختان میوه و تاکستانها را به تصرّف در آوردند.آنان هرچه خواستند خوردند و فربه شدند،و از چیزهای نیکویی که به ایشان دادی، لذّت بردند.

26. «امّا قوم تو سرکشی کردند و از تو نافرمانی کردند،آنان به قوانین تو پشت کردند.انبیایی را که به ایشان هشدار دادند،و گفتند که به سوی تو بازگردند، کشتند.بارها به تو اهانت‌ کردند.

27. پس تو اجازه دادی که دشمنانشان بر ایشان پیروز گردند و بر آنان حکومت کنند.در دشواریهای خود برای کمک تو را خواندند،و تو از آسمان به ایشان پاسخ دادی.به‌خاطر لطف عظیم خود برای ایشان رهبرانی فرستادی،تا ایشان را از دست دشمنانشان برهانند.

28. هنگامی‌که آرامش بازگشت، گناه ورزیدند،و دوباره اجازه دادی تا دشمنانشان بر ایشان چیره شوند،با این حال، زمانی که توبه کردند و از تو خواستند که ایشان را نجات دهی،تو در آسمان شنیدی و بارها به‌خاطر لطف عظیم خود، ایشان را رهانیدی.

29. تو هشدار دادی تا از تعالیم تو پیروی کنند،امّا در غرور خود قوانین تو را رد کردند،با وجودی که پیروی از قوانین تو راه زندگی است،سرسختی و لجاجت کردند و از پیروی تو خودداری کردند.

30. سالها با صبر به آنان هشدار دادی،انبیای خود را الهام بخشیدی تا سخن گویند،امّا قوم تو ناشنوا بودند.پس اجازه دادی که ملّتهای دیگر بر ایشان چیره شوند.

31. امّا چون رحمت تو عظیم است،ایشان را ترک یا نابود نکردی،تو خدای مهربان و دلسوزی هستی.

32. «ای خدا، خدای ما، تو چقدر عظیم هستی!چقدر مهیب و چه اندازه قدرتمند!تو با وفاداری وعده‌های عهد خود را نگاه می‌داری.از زمانی که امپراتور آشور ما را مورد ستم قرار داد،تا به امروز چقدر رنج کشیده‌ایم!پادشاهان ما، رهبران ما، کاهنان و انبیای ما،نیاکان ما و تمام مردم چقدر رنج کشیده‌اند.به یادآور که ما چقدر رنج کشیده‌ایم!

33. ما را به راستی تنبیه نمودی،حتّی با وجود اینکه ما گناه کرده‌ایم، تو وفادار بوده‌ای.

34. نیاکان، پادشاهان، رهبران و کاهنان ما،از قوانین تو پیروی نکردند.آنان به فرمانها و هشدارهای تو گوش فرا ندادند.

35. با رضایت تو، پادشاهان بر قوم فرمانروایی کردند،و در سرزمین گسترده و حاصلخیزی که تو به آنها دادی، زندگی کردند؛امّا از گناه بازگشت نکردند و از خدمت به تو کوتاهی کردند.

خوانده شده فصل کامل نحمیا 9