فصول

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21
  22. 22
  23. 23
  24. 24
  25. 25
  26. 26
  27. 27
  28. 28
  29. 29
  30. 30
  31. 31
  32. 32
  33. 33
  34. 34
  35. 35
  36. 36
  37. 37
  38. 38
  39. 39
  40. 40
  41. 41
  42. 42
  43. 43
  44. 44
  45. 45
  46. 46
  47. 47
  48. 48
  49. 49
  50. 50
  51. 51
  52. 52
  53. 53
  54. 54
  55. 55
  56. 56
  57. 57
  58. 58
  59. 59
  60. 60
  61. 61
  62. 62
  63. 63
  64. 64
  65. 65
  66. 66
  67. 67
  68. 68
  69. 69
  70. 70
  71. 71
  72. 72
  73. 73
  74. 74
  75. 75
  76. 76
  77. 77
  78. 78
  79. 79
  80. 80
  81. 81
  82. 82
  83. 83
  84. 84
  85. 85
  86. 86
  87. 87
  88. 88
  89. 89
  90. 90
  91. 91
  92. 92
  93. 93
  94. 94
  95. 95
  96. 96
  97. 97
  98. 98
  99. 99
  100. 100
  101. 101
  102. 102
  103. 103
  104. 104
  105. 105
  106. 106
  107. 107
  108. 108
  109. 109
  110. 110
  111. 111
  112. 112
  113. 113
  114. 114
  115. 115
  116. 116
  117. 117
  118. 118
  119. 119
  120. 120
  121. 121
  122. 122
  123. 123
  124. 124
  125. 125
  126. 126
  127. 127
  128. 128
  129. 129
  130. 130
  131. 131
  132. 132
  133. 133
  134. 134
  135. 135
  136. 136
  137. 137
  138. 138
  139. 139
  140. 140
  141. 141
  142. 142
  143. 143
  144. 144
  145. 145
  146. 146
  147. 147
  148. 148
  149. 149
  150. 150

کتاب عهد عتیق

عهد جدید

مزامیر 116 Old Persian Version (OPV)

1. خداوند را محبت مینمایم زیرا که آواز من و تضرع مرا شنیده است.

2. زیرا که گوش خود را به من فرا داشته است، پس مدت حیات خود، او را خواهم خواند.

3. ریسمان های موت مرا احاطه کرد و تنگیهای هاویه مرا دریافت، تنگی و غم پیدا کردم.

4. آنگاه نام خداوند را خواندم. آهای خداوند جان مرارهایی ده!

5. خداوند رئوف و عادل است و خدای ما رحیم است.

6. خداوند ساده دلان را محافظت میکند. ذلیل بودم و مرا نجات داد.

7. ای جان من به آرامی خود برگرد، زیراخداوند به تو احسان نموده است.

8. زیرا که جان مرا از موت خلاصی دادی و چشمانم را از اشک و پایهایم را از لغزیدن.

9. به حضور خداوند سالک خواهم بود، در زمین زندگان.

10. ایمان آوردم پس سخن گفتم. من بسیار مستمند شدم.

11. درپریشانی خود گفتم که «جمیع آدمیان دروغ گویند.»

12. خداوند را چه ادا کنم، برای همه احسانهایی که به من نموده است؟

13. پیاله نجات را خواهم گرفت و نام خداوند را خواهم خواند.

14. نذرهای خود را به خداوند ادا خواهم کرد، به حضور تمامی قوم او.

15. موت مقدسان خداونددر نظر وی گرانبها است.

16. آهای خداوند، من بنده تو هستم! من بنده تو و پسر کنیز تو هستم. بندهای مرا گشودهای!

17. قربانی های تشکر نزدتو خواهم گذرانید و نام خداوند را خواهم خواند.

18. نذرهای خود را به خداوند ادا خواهم کرد، به حضور تمامی قوم وی،

19. در صحن های خانه خداوند، در اندرون توای اورشلیم. هللویاه!