Penodau

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21
  22. 22
  23. 23
  24. 24
  25. 25
  26. 26
  27. 27
  28. 28
  29. 29
  30. 30
  31. 31
  32. 32
  33. 33
  34. 34
  35. 35
  36. 36
  37. 37
  38. 38
  39. 39
  40. 40
  41. 41
  42. 42
  43. 43
  44. 44
  45. 45
  46. 46
  47. 47
  48. 48
  49. 49
  50. 50
  51. 51
  52. 52
  53. 53
  54. 54
  55. 55
  56. 56
  57. 57
  58. 58
  59. 59
  60. 60
  61. 61
  62. 62
  63. 63
  64. 64
  65. 65
  66. 66
  67. 67
  68. 68
  69. 69
  70. 70
  71. 71
  72. 72
  73. 73
  74. 74
  75. 75
  76. 76
  77. 77
  78. 78
  79. 79
  80. 80
  81. 81
  82. 82
  83. 83
  84. 84
  85. 85
  86. 86
  87. 87
  88. 88
  89. 89
  90. 90
  91. 91
  92. 92
  93. 93
  94. 94
  95. 95
  96. 96
  97. 97
  98. 98
  99. 99
  100. 100
  101. 101
  102. 102
  103. 103
  104. 104
  105. 105
  106. 106
  107. 107
  108. 108
  109. 109
  110. 110
  111. 111
  112. 112
  113. 113
  114. 114
  115. 115
  116. 116
  117. 117
  118. 118
  119. 119
  120. 120
  121. 121
  122. 122
  123. 123
  124. 124
  125. 125
  126. 126
  127. 127
  128. 128
  129. 129
  130. 130
  131. 131
  132. 132
  133. 133
  134. 134
  135. 135
  136. 136
  137. 137
  138. 138
  139. 139
  140. 140
  141. 141
  142. 142
  143. 143
  144. 144
  145. 145
  146. 146
  147. 147
  148. 148
  149. 149
  150. 150

Hen Destament

Salmau 31 Salmau Cân Newydd 2008 (SCN)

SALM 31

Yn dy law y mae f’amserau

1-4. Ynot, Arglwydd, ceisiais loches;Na foed c’wilydd arnaf byth;Achub fi yn dy gyfiawnder.Gwared fi yn union syth.Bydd i mi yn graig a noddfa.Er mwyn d’enw, tywys fi.Tyn fi o’r rhwyd sy’n cau amdanaf,Cans fy noddfa ydwyt ti.

5-8. I’th law di cyflwynaf f’ysbryd.Rwyt ti, Arglwydd, yn casáuPawb sy’n glynu wrth wag-ofereddAc addoli duwiau gau.Llawenhaf yn dy ffyddlondeb.Gwelaist fy nghyfyngder prudd;Ac ni’m rhoddaist yn llaw’r gelyn,Ond gollyngaist fi yn rhydd.

9-11. Trugarha! Mae’n gyfyng arnaf.Collodd fy holl gorff ei hoen.Darfod mae fy nerth gan dristwchA’m blynyddoedd gan fy mhoen.I’m gelynion rwyf yn ddirmyg,I’m cymdogion rwyf yn wawd,I’m cyfeillion rwyf yn arswyd;Ffy dieithriaid rhag fy ffawd.

12-15. Fe’m hanghofiwyd fel un marw;Llestr a dorrwyd wyf yn awr.Mae rhai’n cynllwyn am fy mywyd:Ar bob tu mae dychryn mawr.Ond rwyf fi’n ymddiried ynot,Ac yn dweud, “Ti yw fy Nuw”.Yn dy law y mae f’amserau.Gwared fi, a byddaf byw.

16-18. Na foed arnaf byth gywilydd,Ond llewyrcha di dy wedd.Cywilyddia y drygionus,A’u distewi yn y bedd.Taro di yn fud wefusauY rhai beilchion a thrahausSydd yn siarad am y cyfiawnYn gelwyddog a sarhaus.

19-21. Mawr i’r rhai sy’n d’ofni, Arglwydd,Dy ddaioni di o hyd.Yr wyt yn rhoi lloches iddynt,A’i amlygu i’r holl fyd.Fe’u cysgodi rhag gwag glebranY tafodau cas eu si.Bendigedig yw yr Arglwydd:Bu mor ffyddlon wrthyf fi.

22-24. Yn fy nychryn fe ddywedais,“Torrwyd fi yn llwyr o’th Ć”ydd”;Ond pan waeddais am dy gymorth,Clywaist ti fy ngweddi’n rhwydd.Carwch Dduw, ei holl ffyddloniaid,Cans fe’ch ceidw â’i law gref.Byddwch wrol eich calonnau,Bawb sy’n disgwyl wrtho ef.